TRADITIES & WEETJES...........

Ringen

De ring is een cirkel dat is het symbool van de eeuwigheid. Een cirkel heeft geen begin en geen einde, evenals de tijd. Het geven van een ring wordt geassocieerd met liefde en de hoop dat de meest waardevolle emoties voor eeuwig zullen duren. Katholieken dragen hun verlovingsring aan de rechterhand en bij het trouwen wordt deze ring om de linkervinger geschoven. Bij protestanten is dit andersom. Zijn jullie niet gelovig, dan kun je zelf kiezen aan welke hand je de ring wilt dragen.

Corsages

De heren dragen de corsages met de bloemen omhoog en de dames met de bloem naar beneden.

Bruidssuikers

Bruidssuikers meegeven aan de gasten is een oude traditie, deze werden oorspronkelijk gegeven in een setje van vijf stuks. De vijf bruidssuikers staan voor geluk, liefde, trouw, voorspoed en vruchtbaarheid.

Bruidsduiven
Bruidsduiven staan symbool voor liefde en trouw. Een duivenkoppel is altijd trouw aan elkaar zij doen alles samen. Veel bruidsparen laten de duiven los na de huwelijksceremonie.

Bruidssluier

De sluier is symbool voor de ondergeschiktheid van de vrouw aan de man, het optillen van de sluier door de bruidegom symboliseert de mannelijke dominantie. Als de bruid de sluier zelf optilt, toont ze daarmee haar onafhankelijkheid.

Something old, something new, something borowed, something blue
Something old: benadrukt de banden van de bruid met haar verleden en haar familie.
Something new: staat voor de toekomst
Something borowed: verbindt de bruid met het heden, brengt haar geluk en herinnert haar eraan dat familie en vrienden haar altijd steunen.
Something blue: staat voor zuiverheid.

 

Als bruid en bruidegom allebei een zilveren muntje in hun linkerschoen dragen, zou dat voor een gelukkig huwelijk zorgen, zonder geldzorgen. Niet geschoten is altijd mis! 



Het weggeven van de bruid
Vroeger werden vrouwen en vooral dochters gezien als het 'bezit' van hun familie. Huwelijken werden vaak niet uit liefde gesloten, maar vanuit zakelijk oogpunt. Trouwen was eigenlijk gewoon een zakelijke transactie tussen twee families, waarbij de familie van de bruid haar 'ruilde' voor geld en status. Het weggeven van de bruid door vader symboliseerde dat hij tevreden was met de afhandeling en achter de huwelijkssluiting stond. Maar waarom worden er dan tegenwoordig nog bruiden weggegeven? Simpel: het heeft nu een totaal andere betekenis! Hoe oud je ook wordt, je blijft altijd 'daddies little girl'. Het moment dat je aan de arm van je trotse vader richting je bruidegom loopt, is vaak emotioneel. Het symboliseert liefde, genegenheid en het overdragen van zorg aan de bruidegom, maar ook een beetje loslaten... Het toont daarnaast aan dat je ouders hun zegen geven aan het huwelijk en achter je staan. Ondanks de allesbehalve romantische herkomst is het nu dus zeker de moeite waard om deze bitterzoete traditie in ere te houden!

Kousenband

De kousenband werd vroeger gebruikt om de kousen om hoog te houden. De traditie is dat de bruidegom de kousenband met zijn tanden van haar been haalt. Dit staat voor seksuele trouw. Vervolgens gooit hij de kousenband naar alle mannen die nog niet getrouwd zijn. Net zoals bij het bruidsboeket gooien naar alle ongetrouwde vrouwen.
Diegene die de kousenband of het bruidsboeket vangen zijn de eerst volgende bruid of bruidegom.

De bruid over de drempel tillen

Een echte mooie gedachten zit er niet achter bij dit ritueel. Men dacht namelijk vroeger dat de demonen uit het ouderlijke huis van de bruid haar zouden volgen. Wanneer ze met haar kers verse echtgenoot hun nieuwe huis betrad. Om dit te voorkomen telde de bruidegom haar over de drempel zodat deze geesten niet mee naar binnen zouden gaan. Veel stellen wonen al samen wanneer ze gaan trouwen.. dus eigenlijk is dit ritueel nu overbodig.  Maar goed ik zou het als bruid toch ook wel leuk vinden als mijn aanstaande me over de drempel zou tillen. Zeker wanneer het een goed feest gaat worden, misschien kan hij me dan ook meteen naar boven dragen…

Rammelende blikjes achter de auto

Wie bedenkt het om achter je auto blikjes te hangen? Ook dit komt weer door een oud gebruik van vroeger. Vroeger werden er achter de koets blikjes gehangen om de geesten te verjagen die het geluk voor het pas getrouwde stel wilde verpesten. Door het geluid wat de blikjes maakte werden te geesten verjaagd.

Bruidstaart

Het aansnijden van de bruidstaart is een traditie. Nadat iedereen de bruidstaart goed heeft kunnen bewonderen pakt de bruid het mes om de onderste taart aan te snijden. De bruidegom legt zijn hand op de hare als teken van verbondenheid. Het staat symbool voor de belofte om voor elkaar te zorgen. Het eerste stuk is voor het bruidspaar waarbij ze elkaar een stukje voeren. Daarna zijn de gasten aan de beurt.Een traditionele bruidstaart bestaat uit minstens 3 lagen. 1 laag voor de receptie, een om uit te delen en een om in te vriezen en later op te eten. Deze traditie ontstond al in de 18e eeuw En wordt nu nog steeds toegepast. Het ingevroren deel wordt vaak opgegeten op de eerste huwelijksjubileum of bij de geboorte van het eerste kind. Zo zou er een emotionele verbinding ontstaan tussen de huwelijksdag en de andere gebeurtenis.
En natuurlijk is de traditionele bruidstaart "maagdelijk" wit.

Loopt de bruid bij binnenkomst aan de linker- of rechterzijde van de man. (Volgens de traditionele etiquette)
Alle vrouwen lopen bij binnenkomst van de ceremonie aan de rechterkant van hun begeleider, ook de bruid. Het enige verschil is dat de bruid bij het verlaten van de ceremonie aan de linkerkant van haar kersverse man loopt, terwijl de rest van de vrouwen aan de rechterkant blijft.
Waarom wisselen van plek?
Van oudsher is de linkerkant 'de mindere zijde', waarmee de bruid haar onderdanigheid aan de bruidegom toont.Overigens zijn er ook andere verklaringen die wat minder vrouwonvriendelijk zijn.
Zo zou de bruid door het wisselen van kant aantonen dat ze voortaan bij beide families hoort. Een andere verklaring is dat bruiden in vroegere tijden met hand en tand verdedigd moesten worden.
Wist je dat religie ook een rol speelt. Zo staan Joodse bruiden tijdens de ceremonie altijd rechts en christelijke bruiden links. Ook dit kan van invloed zijn op hoe je binnenkomt.
De sabel werd vaak links gedragen en iedereen was rechtshandig (of deed alsof, linkshandigheid was een teken van de duivel) en door van kant te wisselen had de bruidegom zijn rechterhand vrij om z'n vrouw te verdedigen tegen eventuele belagers bij het verlaten van de ceremonie.
Traditie is ook maar een gewoonte. Doe gewoon  waar jullie je goed bij voelen, er zal echt geen schande van gesproken worden als je aan 'de verkeerde kant' loopt!



 

TZJW is aangesloten bij:

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now